Οι ελλείψεις σε πλάσμα είναι μια Ευρωπαϊκή πρόκληση για τα συστήματα υγείας

Σήμερα, μπορούμε να διαγιγνώσκουμε ταχύτερα και αποτελεσματικότερα σπάνιες και χρόνιες παθήσεις σε ασθενείς και σε συνδυασμό με τις αυξανόμενες χρήσεις των PDMPs στην καθημερινή ιατρική, έχουμε οδηγηθεί σε μια πολύ μεγάλη αύξηση στη ζήτηση για αυτό το είδος φαρμάκων

+6,7% της ανάγκης για ανοσοσφαιρίνες σε ετήσια βάση

Την ίδια στιγμή η Ευρώπη, ήδη, αντιμετωπίζει έλλειμα σε πλάσμα το οποίο καλύπτει με εισαγωγές σε ποσοστό 40% από τις ΗΠΑ, γεγονός που δημιούργησε μεγάλα προβλήματα κατά την περίοδο της πανδημίας με την διατάραξη της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας.
Μια πρόκληση για τις πολιτικές δημόσιας υγείας που πανευρωπαϊκά στρέφονται πια στην εξασφαλιση ευρωπαϊκής στρατηγικής ανεξαρτησίας από εισαγωγές πλάσματος που αποδείχτηκαν επισφαλείς και δυνητικά έθεσαν σε κίνδυνο τις ζωές εκατοντάδων χιλιάδων ασθενών στην ήπειρο.

Επόμενος Στόχος:
Η στρατηγική αυτονομία

Η Ευρωπαϊκή Ένωση σταδιακά διαμορφώνει τις συνθήκες για την αύξηση της διαθέσιμης ποσότητας πλάσματος και την απεξάρτηση της από τρίτους προμηθευτές, ενισχύοντας παράλληλα το κανονιστικό πλαίσιο για την ασφάλεια των δωρητών και των ασθενών, προτρέποντας τα κράτη-μέλη να συμβάλουν στην προσπάθεια αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες.

Στον ίδιο δρόμο συντάσσεται και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) που το 2024 συμπεριέλαβε στον κατάλογο των κρίσιμων φαρμάκων μια σειρά από PDMPs, υπογραμμίζοντας με αυτόν τον τρόπο την αναγκαιότητα εξασφάλισης απρόσκοπτης πρόσβασης σε αυτά.

Τα παραδείγματα των ευρωπαϊκών χωρών

Ήδη 4 Ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Αυστρία, Τσεχία, και Ουγγαρία) έχουν δημιουργήσει εθνικό πλαίσιο για τη δωρεά πλάσματος πετυχαίνοντας, μέσω ενός συνεργατικού συστήματος που επιτρέπει την κοινή συνεισφορά δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, πετυχαίνοντας να καλύπτουν επαρκώς τις ανάγκες τους σε πλάσμα, ενώ εξάγουν το πλεόνασμα συμβάλλοντας καθοριστικά στην Ευρωπαϊκή αυτονομία.

Αντίθετα, οι ευρωπαϊκές χώρες με αποκλειστικά δημόσια προγράμματα συλλογής πλάσματος εμφανίζουν σημαντικό έλλειμμα και αναγκάζονται να εισάγουν από άλλες χώρες. Για παράδειγμα, η Γαλλία βασίζεται στην εγχώρια συλλογή πλάσματος σε ποσοστό της τάξης του 50% ενώ η Ισπανία σε ποσοστό 34%.